W ogrodzie Bogu miłym
w kwitnącym ogrodzie
twojego życia
niestraszny czas przemijania
pozwól myślom uciekać
gdzie chwast się śmieje
a bukiety z rosą
czekają na ciebie
kwiat mizerny
dojrzewa nocą
byś spacerując
przy nim stanęła
biedronka oswojona
ze skrzydłem złamanym
ma dom w twym ogrodzie
bo mocno pokochała
wspomnień chwile
zaraz pofrunie
Bogusiu
do nieba
by ci przynieść
świeży kawałek chleba
Przejdź do kolejnego wiersza - "Jak dobrze" >>>