Kamień
kamień na którym siedzę
też przed laty tu leżał
w swym wnętrzu chował wiedzę
i nikt o tym nie wiedział,
ten kamień z mojej ¶cieżki
czekał przez tyle lat
ze swoim sercem ciężkim,
gdy ja poznawałem ¶wiat,
on wiedział, że wrócę z daleka,
nawet z najdalszych stron,
przez lata na mnie czekał,
by dotkn±ć moj± dłoń.
ten kamień tęsknoty, wspomnienia,
dzi¶ moje chłodzi ręce,
lecz pękł na pół ze wzruszenia,
tak jak pęka serce...
PrzejdĽ do kolejnego wiersza - "Niesiony na fali" >>>